Jak zorganizować dziecku naukę w domu , na co zwrócić uwagę, jak ułatwić mu pracę?

Szanowni Państwo.

Do szkół wdrażane  jest nauczanie zdalne. To działanie zastępcze wobec uczenia się na lekcjach w klasie. To  sytuacja zupełnie  nowa i niełatwa dla Was i Waszych dzieci, ale jest to stan przejściowy i tymczasowy.

Oto kilka wskazówek:

1. Najważniejsze - to mieć plan …

Planu naprawdę warto się trzymać. Choć – wiadomo - w razie potrzeby można, a nawet  trzeba go zmodyfikować (zwłaszcza, jeśli okazuje się, że nie działa tak, jak należy).      

 Ustal z dzieckiem plan nauki, który będzie zawierał m.in.:

- Godziny nauki i przerw - najlepiej jest przyjąć stałe godziny przeznaczone do nauki (w tym również przerw na posiłek, chwilę aktywności fizycznej, krótki relaks).  Na naukę najlepsze  są godziny poranne i przedpołudniowe (ok. 9-10 do 12-13). Wtedy jesteśmy najbardziej aktywni a nasz układ nerwowy jest optymalnie wydajny. Oczywiście nie są to sztywne godziny pobierania nauki. Jest to wskazanie a nie polecenie.

- Sposób nauki, rodzaj aktywności: czytanie, pisanie, rozwiązywanie zleconych zadań, odsłuchanie e-lekcji, rysowanie, nauka samodzielna/nauka z rodzicem.

-  Rodzaj przerabianej edukacji – matematyczna, polonistyczna, język obcy, artystyczna

2. Podstawowym warunkiem skutecznej i efektywnej nauki jest również   systematyczność.

3. Należy zadbać o odpowiednie miejsce do nauki dla dziecka, zwłaszcza:

-  Wywietrzony oddzielny pokój (w miarę możliwości oczywiście), który nie jest jednocześnie miejscem zabaw rodzeństwa, miejscem do przygotowywania i spożywania posiłków itp.

- Biurko i  krzesło dostosowane do wzrostu dziecka.

- Ład i porządek na biurku i w jego otoczeniu  (w  przypadku dzieci  podatnych na rozpraszające bodźce trzymamy się zasady - na blacie biurka zostaje tylko to, co jest niezbędne do nauki w danym momencie).

- Dostęp do komputera, Internetu (warunki korzystania z  komputera i Internetu warto ustalić z dziećmi wcześniej, zwłaszcza jeśli domowników potrzebujących korzystać z jednego komputera jest więcej).

4. W miarę możliwości należy  odizolować czynniki i bodźce zewnętrzne , które rozpraszają dziecko i przeszkadzają mu w  nauce (wyłączamy radio, TV itp).      Młodsze rodzeństwo warto więc w tym czasie zaangażować w prace stolikowe (kolorowanie, wycinanie, oglądanie książeczki), pomoc w obowiązkach domowych, porządkowanie swojego pokoju (innego niż ten, w którym odbywa się nauka), cichą zabawę.

 

5. Wzmacniaj pozytywnie - chwal dziecko nawet za drobne rzeczy (np. sam fakt przestrzegania ustalonego planu, wkładanie wysiłku w samodzielną naukę, nawet, jeśli efekty nie są zgodne z oczekiwaniami, a wyniki zadań zawierają błędy, itp.). Podkreślaj tak często, jak to możliwe, że dostrzegasz starania dziecka.

6. Nigdy nie wykonuj zadań ani prac za dziecko!

Ogranicz do minimum swój udział we wszelkich wytworach dziecka  -  sprawdź i omów efekty i wyniki  pracy, wysłuchaj dziecko, dopytaj jak wpadło na dany pomysł, jak przebiegał  jego tok myślenia itp.

7. Unikaj sytuacji, w której przez cały czas nauki rodzic tkwi przy dziecku : monitoruje, sprawdza, nadzoruje naukę.  Jeśli dziecko  przyzwyczai się  do ciągłej obecności rodzica - w przyszłości bardzo trudno będzie je  zachęcić  do samodzielnej nauki.

Warto zawrzeć  z  dziećmi umowę (szczególnie z tymi, którym samodzielne rozwiązywanie zadań przysparza znaczne problemy): Pomogę ci w pierwszym przykładzie, następne dwa zrób samodzielnie. Przyjdź do mnie, jak je skończysz to zadanie. 

8. Czas samodzielnej pracy dziecka można także realnie odmierzać – umawiając się na konkretną godzinę lub nawet – w niektórych przypadkach - używając stopera, klepsydry itp.

9. Zachęcaj do dbania o czytelność, poprawność zapisu, o estetyczną stronę  prac dziecka. Nie przykładaj jednak do tego aż takiej wagi szczególnie wówczas, gdy inne obszary edukacji dziecka wysuwają się na pierwszy plan.

10. Zadbaj o dobrą atmosferę w domu i wzajemny szacunek względem wykonywanych obowiązków.

Kiedy dziecko się uczy, potrzebuje ciszy i skupienia. Unikajmy sytuacji, w której jego młodszy brat lub siostra w tym czasie ogląda bajki, gra na konsoli. Zmotywowanie do nauki w takich okolicznościach (zwłaszcza uczniów klas I-IV) będzie trudne. Będzie również  generować konflikty pomiędzy rodzeństwem (szczególnie wówczas, jeśli różnica wieku jest niewielka), a w dziecku – nie bez powodu – zrodzi się poczucie niesprawiedliwości, niechęci do nauki, buntu o nierówne przywileje.

Nie bójmy się rozmawiać z kilkulatkiem o tym, że jego głośna zabawa po prostu przeszkadza bratu w nauce, że siostra potrzebuje ciszy, aby się uczyć, że teraz musimy wyjść z pokoju, żeby mogła czytać, rozwiązać zadanie etc. Odwołujmy się w tym miejscu do uczuć, potrzeb, oczekiwań drugiej osoby – Bratu będzie przykro; Siostra potrzebuje ciszy; On chciałby zostać w pokoju sam, bo tak jest mu łatwiej się uczyć. W ten sposób uwrażliwiamy młodsze pociechy na potrzeby innych, uczymy szacunku, zrozumienia sytuacji, perspektywy drugiej osoby.

11. Jeśli twoje dziecko ma trudności z  treściami zleconymi przez nauczyciela -  zwróć  się o pomoc do nauczyciela .

Opisz nauczycielowi dokładnie, na czym polega problem. Zapytaj o konkretne wskazówki, jak inaczej można ćwiczyć z dzieckiem dany zakres materiału, aby łatwiej mu było przyswoić  treści, które sprawiają mu trudności, jak Ty mógłbyś pomóc dziecku w  zrozumieniu tych  treści.

Nie czekaj, nie załamuj rąk, nie szukaj przyczyn tego stanu rzeczy w sobie czy w dziecku.

W razie jakichkolwiek pytań, kłopotów, wątpliwości – służę pomocą i wsparciem oraz zachęcam do kontaktu ze mną.  

Życzę dużo zdrowia. Z poważaniem. Pedagog szkolny                                                                     

Małgorzata Janota-Palusińska

 

 

31.03.2020